זיבן שטיינער, איין קרײַז.

אונדזער סימבאָל באַשטייט פֿון זיבן שטיינער, אויסגעלייגט אין אַ קרײַז. עס זעט אויס ווי עפּעס וואָס מע האָט אײַנגעקריצט אויף דער וואַנט פֿון אַ הייל, אָדער אויסגעלייגט אויף דער ערד בײַ אַ צוזאַמענקום פֿון פֿריצײַטיקע מענטשן. מיר האָבן אים בכּיוון געמאַכט פּרימיטיוו.

מיר גלייבן אין פּשוטע זאַכן.

זיבן איז תּמיד געווען די צאָל וואָס פֿאַרוואַנדלט כאַאָס אין עפּעס זינפֿולס. זיבן טעג אין אַ וואָך. זיבן טאָנען אין אַ גאַמע. זיבן שטערן, לויט וועלכע מע האַלט דעם קורס. אַ ביסל סטרוקטור, און די וועלט הייבט אָן צו האָבן אַ זין.

דאָס לעבן קומט צעוואָרפֿן איבער אַ טוץ אַפּס און אַ הונדערט זאַכן וואָס איר האָט געהאַט אין זינען צו טאָן. דער קרײַז זאַמלט זיי אויף איין אָרט. איין נומער. איין שמועס. און מע הייבט אָן צו דערלעדיקן די זאַכן.

די בעסטע כּלים שטייען אײַך נישט אין וועג.

קיין אַפּ וואָס מע דאַרף עפֿענען. קיין קאָנטראָל־טאַפֿל וואָס מע דאַרף זיך אויסלערנען. קיין האַנטבוך וואָס מע דאַרף לייענען. נאָר אַן אָנזאָג, אַזוי ווי מענטשן האָבן תּמיד געבעטן הילף איינער בײַם אַנדערן, און עס איז דערלעדיקט. די אַרבעט ווערט געטאָן; די מאַשינעריע בלײַבט פֿאַרבאָרגן.

דער קרײַז איז דער עלטסטער צובינד פֿון דער מענטשהייט.

לאַנג פֿאַר עקראַנען אָדער סיסטעמען האָבן מיר געהאַט קרײַזן: מענטשן זײַנען געזעסן צוזאַמען, געטיילט וואָס זיי האָבן געוווּסט און צוגעלייגט אַ האַנט. קיין פּאַראָל. קיין פּריווילעגיע. דער קרײַז האָט געהערט צו אַלעמען, און דאָס דאָ אויך.

אין אַ וועלט וואָס פֿליסט איבער מיט אינטעליגענץ און קאָמפּליצירטקייט, האַלטן מיר, אַז די צוקונפֿט געהערט צו דעם וואָס פֿילט זיך אַזוי פּשוט און אַזוי מענטשלעך.

דער קרײַז פֿון זיבן שטיינער איז אונדזער קאָמפּאַס.

ער ווײַזט אונדז יעדעס מאָל צוריק צו דעם וואָס איז וויכטיק: האַלט עס פּשוט, האַלט עס מענטשלעך און גיט יעדן אַ ביסל הילף.