Yeddi daş, bir dairə.

Nişanımız dairə şəklində düzülmüş yeddi daşdır. Mağara divarına cızılmış, yaxud ilk insanların toplaşdığı yerdə yerə düzülmüş bir şeyə bənzəyir. Onu qəsdən ibtidai yaratmışıq.

Biz sadə şeylərə inanırıq.

Yeddi həmişə qarışıqlığı mənaya çevirən rəqəm olub. Həftədə yeddi gün. Qammada yeddi not. Yol göstərən yeddi ulduz. Bir az nizamla dünya məna qazanmağa başlayır.

Həyat on iki tətbiqə və görməyi planlaşdırdığınız yüz işə səpələnmiş halda qarşınıza çıxır. Dairə onları bir yerə toplayır. Bir nömrə. Bir söhbət. Və işlər görülməyə başlayır.

Ən yaxşı alətlər sizə mane olmur.

Açmalı olduğunuz tətbiq yoxdur. Öyrənməli olduğunuz idarəetmə paneli yoxdur. Oxumalı olduğunuz təlimat yoxdur. İnsanların həmişə bir-birindən kömək istədiyi kimi, sadəcə bir mesaj — və məsələ həll olunur. İş görülür, mexanizm isə gözdən uzaq qalır.

Dairə bəşəriyyətin ən qədim interfeysidir.

Ekranlardan və sistemlərdən çox əvvəl dairələrimiz vardı: insanlar bir yerdə oturur, bildiklərini bölüşür, bir-birinə kömək edirdilər. Şifrə yox idi. İmtiyaz yox idi. O, hamıya məxsus idi, bu da elədir.

Zəka və mürəkkəbliklə dolub-daşan dünyada bizcə, gələcək insana bu qədər sadə və bu qədər insani gələn şeylərə məxsusdur.

Yeddi daşlı dairə bizim kompasımızdır.

O, hər dəfə bizi əsas olana qaytarır: sadəliyi qorumaq, insaniliyi qorumaq və hər kəsə bir az kömək etmək.